1ος Παγκόσμιος Πόλεμος

Ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος, γνωστός πριν τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και ως Μεγάλος Πόλεμος, αποτελεί μια σύκγρουση ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης που ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1914 και τελείωσε τον Νοέμβρη του 1918. Ονομάστηκε παγκόσμιος λόγω του γεγονότος ότι κατά την διάρκεια του πολέμου έγιναν συγκρούσεις και στις αποικίες των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών, ενώ στο τέλος του πολέμου συμμετείχε ενεργά και η Αμερική. Είναι ο πρώτος πόλεμος όπου τανκς, αεροπλάνα και υποβρύχια χρησιμοποιήθηκαν ως κοινά όπλα, ενώ εκείνη την περίοδο έκαναν την εμφάνισή τους πρωτοποριακά όπλα. Συνολικά, τα θύματα του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου ξεπέρασαν τα 18 εκατομμύρια άτομα.

Ιστορικό Υπόβαθρο

Η προοπτική ενός μεγάλου πολέμου σε ευρωπαϊκά εδάφη, έμοιαζε σχεδόν απίθανη μέχρι και μερικούς μήνες πριν το ξεκίνημα του 1οου Παγκόσμιου Πολέμου. Ένας από τους λόγους που τα ευρωπαϊκά κράτη (και όχι μόνο αυτά) οδηγήθηκαν  σε πόλεμο, είναι οι ανταγωνιστικές σχέσεις των μεγάλων δυνάμεων. Πιο συγκεκριμένα, η οικονομική ανάπτυξη της Γερμανίας οδήγησε στην όξυνση του ανταγωνισμού με την Αγγλία, η οποία μέχρι τότε κατείχε την πρώτη θέση στο εμπόριο. Απ’την άλλη, η επιθυμία της Γαλλίας να ανακτήσει τα χαμένα από τον Γαλλογερμανικό πόλεμο (1870-1871) εδάφη, δημιούργησε ένταση ανάμεσα στις σχέσεις της με την Γερμανία. Ταυτόχρονα, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι (1912-1913), που οδήγησαν στην αποδυνάμωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αποτέλεσαν ευκαιρία για την Αυστροουγγαρία να επεκταθεί στην Βαλκανική Χερσόνησο, ενώ η Ρωσία προσπάθησε να αποκτήσει πρόσβαση στην Μεσόγειο. Έτσι, δημιουργήθηκαν εντάσεις ανάμεσα στα δύο αυτά κράτη, που οξύνθηκαν με την διπλωματική ανάμειξη της Γερμανίας.

* * *

Ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα, οι Μεγάλες Δυνάμεις κατέβαλαν κάθε προσπάθεια για την ενίσχυση και τον εκσυγχρονισμό των στρατιωτικών δυνάμεών τους. Παρά τις θεωρίες του κόσμου περί αιώνιας ειρήνης, οι Μεγάλες Δυνάμεις δαπανούσαν κάθε χρόνο όλο και περισσότερα χρήματα στον στρατιωτικό τομέα. Ωστόσο, οι προετοιμασίες για έναν πιθανό, μεγάλο ευρωπαϊκό πόλεμο δεν ήταν μόνο στρατιωτικές, αλλά και διπλωματικές. Το 1882, η Αυστρία, η Ιταλία και η Γερμανία δημιούργησαν την Τριπλή Συμμαχία, η οποία χαρακτηρίστηκε ως ένας αμυντικός συνασπισμός. Ως αντίρροπος δύναμη, δημιουργήθηκε το 1907 από την Γαλλία, την Ρωσία και την Μεγάλη Βρετανία η Τριπλή Συνεννόηση, γνωστόστερη ως Αντάντ Κορντιάλ (Entente Cordiale=Εγκάρδια Συνεννόηση) ή απλά Αντάντ.

Εκείνη την εποχή, οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν εξαπλωθεί έξω από την Ευρώπη και είχαν μοιράσει τα εδάφη ολόκληρου του πλανήτη. Ωστόσο, οι συνεχείς προσπαθειές τους για επέκταση τις έφερνε σταδιακά και αναποφευκτα  σε σύγκρουση. Έτσι λοιπόν, λόγω οικονομικών κυρίως συμφερόντων και οι δύο παρατάξεις ήταν υπέρ ενός πολέμου. Λίγοι ήταν αυτοί που τάχθηκαν ανοικτά ενάντια στον πόλεμο, οι οποίοι θεωρούσαν ότι ο Μεγάλος Πόλεμος ξεκίνησε λόγω του καπιταλιστικού συστήματος, το οποίο οδηγεί τον άνθρωπο στην οικονομική, αλλά και ηθικοπνευματική παρακμή.

* * *

Μερικούς μόνο μήνες πριν ξεκινήσει ο πόλεμος οι σχέσεις ανάμεσα στα μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη είχαν οξυνθεί σε τέτοιο βαθμό που μόνο μια μικρή αφορμή ήταν αρκετή για να ξεκινήσει ο Μεγάλος Πόλεμος. Στις 28 Ιουνίου του 1914 δολοφονήθηκε ο διάδοχος της Αυστρίας, ο Φραγίσκος Φερδινάνδος και η σύζυγός του από μέλος σερβικής οργάνωσης. Στάλθηκε άμεσα τελεσίγραφο στην Σερβία, στο οποίο την καθιστούσε υπεύθυνη για την δολοφονία και τις έθετε αυστηρούς όρους. Στις 25 Ιουλίου, η Σερβία απάντησε ότι αποδεχόταν τους όρους. Η απάντησή της αγνοήθηκε.

Η Αστροουγγαρία, με την στήριξη της Γερμανίας, κύρηξε πόλεμο στην Σερβία (28 Ιουλίου) και βομβάρδισε το Βελιγράδι. Στις 30 Ιουλίου η Ρωσία κινητοποίησε τον στρατό της και η Γερμανία κύρηξε πόλεμο στην Ρωσία (1 Αυγούστου) και στην Γαλλία (3 Αυγούστου). Έπειτα, η Γερμανία καταπάτησε εδάφη του Βελγίου προκειμένου να εισβάλει στην Γαλλία. Η Αγγλία, ως σύμμαχος του Βελγίου, κύρηξε πόλεμο στην Γερμανία (4 Αυγούστου). Έπειτα, η Αυστροουγγαρία κύρηξε πόλεμο στην Ρωσία (5 Αυγούστου), η Σερβία κύρηξε πόλεμο κατά της Γερμανίας (6 Αυγούστου), το Μαυροβούνιο κατά της Αυστροουγγαρίας (7 Αυγούστου) και κατά της Γερμανίας (12 Αυγούστου), η Αγγλία και η Γαλλία κατά της Αυστροουγγαρίας (10 Αυγούστου), η Ιαπωνία κατά της Γερμανίας (28 Αυγούστου), η Αυστροουγγαρία κατά της Ιαπωνίας (25 Αυγούστου) και κατά του Βελγίου (28 Αυγούστου). Ο Μεγάλος Πόλεμος είχε πια ξεκινήσει.

Πόλεμος

Το Δυτικό Μέτωπο αποτέλεσε το αποφασιστικότερο μέτωπο του πολέμου, παρά το γεγονός ότι και οι δύο παρατάξεις (Γερμανία από την μία, Γαλλία, Βρετανία, Βέλγιο και αργότερα ΗΠΑ από την άλλη) πίστευαν ότι με μια γρήγορη και αποφασιστική προέλαση θα κέρδιζαν τον πόλεμο. Με την κήρυξη του πολέμου, γερμανικά στρατεύματα κινήθηκαν αμέσως προς τα δυτικά, παραβίασαν την ουδετερότητα του Βελγίου και κατευθύνθηκαν προς την βόρεια Γαλλία, με στόχο την περικύκλωση του Παρισιού. Από την άλλη, τα γαλλικά στρατεύματα κατευθύνθηκαν προς την Αλσατία (περιοχή της Γαλλίας στα σύνορα με την Γερμανία), αλλά λόγω τηε γρήγορης γερμανικής προέλασης, δεν έφτασαν ποτέ. Η Βρετανία, ως σύμμαχος του Βελγίου, αλλά και λόγω της πιθανής εγκατάστασης γερμανικών στρατευμάτων στις ακτές της Μάγχης, κύρηξε πόλεμο κατά της Γερμανίας και έστειλε δυνάμεις στην Γαλλία.

Η Γερμανία, παρά την ραγδαία επέκτασή της στο Δυτικό Μέτωπο, σύντομα αναγκάστηκε να αποσύρει μεγάλο μέρος του στρατού της και να το στείλει στο Ανατολικό Μέτωπο, όπου τα ρωσικά στρατεύματα είχαν αποσπάσει αρκετές νίκες. Παράλληλα, τα γερμανικά στρατεύματα στο Δυτικό Μέτωπο αντιμετώπιζαν προβλήματα ανεφοδιασμού, ενώ οι Γάλλοι κατάφεραν σταματήσουν την γερμανική επίθεση στα πρόθυμα του Παρισιού. Έτσι λοιπόν, το σχέδιο της Γερμανίας να αντιμετωπίσει και να βγάλει εκτός μάχης την Γαλλία από την αρχή του πολέμου και έπειτα να στραφεί στην Ανατολή, απέτυχε.

Παρ’όλα αυτά, οι μάχες στο Δυτικό Μέτωπο συνεχίστηκαν. Οι Γερμανοί είχαν επεκταθεί από την Ελβετία μέχρι την Μάγχη, ενώ κατείχαν το μεγαλύτερο μέρος του Βελγίου. Και οι δύο παρατάξεις είχαν οχυρώσει τις γραμμές τους με συνεχείς σειρές χαρακωμάτων και ναρκοπέδια. Προς το τέλος του 1914, οι Γερμανοί εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση. Ωστόσο, ο στρατός τους ηττήθηκε από βρετανικές δυνάμεις (1η Μάχη του Υπρ). Επιθέσεις των Γάλλων που έγιναν στα Βόσγια και την Καμπανία απέτυχαν επίσης. Έπειτα από αυτές τις συγκρούσεις, ο πόλεμος «μεταφέρθηκε» στα χαρακώματα.

Το 1915, η Γερμανία επικεντρώθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο, οπότε στην Δύση διατήρησε αμυντική θέση. Αξιοσημείωτο γεγονός είναι η 2η Μάχη του Υπρ, κατά την διάρκεια του οποίου χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά δηλητηριώδη αέρια από τον γερμανικό στρατό. Παρά τον πανικό που προκάλεσαν τα αέρια, ο γερμανικός στρατός απέτυχε να αποσπάσει την νίκη. Τον Σεπτέμβριο του 1915, δυνάμεις της Αντάντ επιτέθηκαν στην Καμπανία. Ωστόσο,  γερμανικές δυνάμεις κατάφεραν να αποκρούσουν τις εχθρικές δυνάμεις προκαλώντας μεγάλες απώλειες κυρίως στα βρετανικά και γαλλικά στρατεύματα.

Το 1916 παρουσιάστηκε σημαντική αύξηση στην Γερμανία σε όπλα σε άντρες, γεγονός που το εκμεταλεύτηκε. Έτσι λοιπόν, γερμανικές δυνάμεις έκαναν επίθεση στο Βερντέν, με στόχο την ολοκληρωτική εξόντωση του γαλλικού στρατού πριν καταφθάσουν ενισχύσεις από την Βρετανία. Η Μάχη του Βερντέν ήταν μια από τις κρισιμότερες μάχες του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου. Ξεκίνησε στις 21 Φεβρουαρίου και συνεχίστηκε μέχρι τον Ιούνιο. Παρά τις μεγάλες απώλειες και στις δύο παρατάξεις (περισσότεροι από 250 νεκροί), ούτε οι Γερμανοί, αλλά ούτε και οι Γάλλοι δεν κατάφεραν να επιτύχουν τους στόχους τους.

Μετά την Μάχη του Βερντέν, ο γαλλικός οδηγήθηκε στα πρόθυρα της ανταρσίας. Ωστόσο, η αντίσταση στο Δυτικό Μέτωπο συνεχίστηκε από τον βρετανικό στρατό που είχε προκύψει από την γενική επιστράτευση του 1916. Η επόμενη αποφασιστική μάχη έγινε το ίδιο κιόλας έτος και αποτελεί μία από τις πιο αιματηρές μάχες στην ανθρώπινη ιστορία. Οι συμμαχικές δυνάμεις προσπάθησαν να περάσουν μέσα από το γερμανικό μέτωπο κατά μήκος του ποταμού Σομμ που βρίσκεται στη βόρεια Γαλλία. Η επίθεση ξεκίνησε στις 1 Ιουλίου και οι βρετανικές απώλειες ξεπέρασαν τους 60.000 νεκρούς και τραυματίες. Η μάχη συνεχίστηκε μέχρι τον Νοέμβριο και παρά την χρήση των τανκς από τους βρετανούς και την σχετική, αλλά προσωρινή, αδυναμία του γερμανικού στρατού, η μάχη απέφερε ελάχιστα εδάφη και απώλειες που ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο. Μετά τις αρκετά μεγάλες απώλειες και από την μεριά της γερμανικής παράταξης, το γερμανικό επιτελείο υιοθέτησε αμυντική πολιτική και ενίσχυσε τις οχυρώσεις κατά μήκος των συνόρων με την κατασκευή της γνωστής Γραμμής Χίντενμπουργκ.

Τον Απρίλιο του 1917, γαλλικές δυνάμεις επιτέθηκαν, χωρίς επιτυχία. Η επίθεση αυτή έγινε γνωστή ως Επίθεση του Νιβέλ και λόγω των μεγάλαν απώλειων, η Γαλλία υιοθέτησε επίσης αμυντική πολιτική. Από την άλλη, βρετανικές δυνάμεις, στην 3η Μάχη του Υπρ που έγινε από τον Ιούλιο μέχρι τον Νοέμβριο, κατάφεραν να επεκταθούν σε περιορισμένο βαθμό εις βάρος της Γερμανίας. Ωστόσο, χωρίς αρκετές δυνάμεις για να υπερασπιστούν τα εδάφη που ακέκτησαν, γερμανικές δυνάμεις κατάφεραν το ίδιο κιόλας έτος να ανακαταλάβουν τα χαμένα εδάφη.

* * *

Στην αρχή του πολέμου, η Ρωσία έσπευσε να στείλει ισχυρό στρατό στην ανατολική Πρωσία, όπου και κατέλαβε σημαντικά εδάφη, αναγκάζοντας τις γερμανικές δυνάμεις να υποχωρήσουν. Σύντομα, όμως νέες γερμανικές δυνάμεις κατάφεραν να εκδιώξουν τους ρώσους από την ανατολική Πρωσία. Το ίδιο κιόλας έτος (1914), όμως, οι Ρώσοι κατάφεραν να αποσπάσουν μία νίκη ακόμη στην Γαλικία.

Το 1915 οι Ρώσοι κατάφεραν ξανά να επεκταθούν στην ανατολική Πρωσία και κατέλαβαν το Πρεμίσλ της Γαλικίας . Ωστόσο, γερμανικά στρατεύματα νίκησαν τους Ρώσους στις Μαζουριανές λίμνες και στο Γκορλίτσε, αναγκάζοντας τους Ρώσους για άλλη μια φορά να εγκαταλείψουν την Πρωσία. Έπειτα από αυτό, οι Ρώσοι δημιούργησαν ισχυρή αμυντική γραμμή από την Ρίγα μέχρι τα ρουμανικά σύνορα.

Το επόμενο έτος, οι Ρώσοι κατάφεραν να αανασυγκροτήσουν τις δυνάμεις τους και να επιτεθούν τον Ιούνιο στην Γαλικία. Η μάχη κράτησε μέχρι τον Σεπτέμβρη του ίδιου έτους και είχε ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση των γερμανικών στρατευμάτων και την κατάληψη της Βουκοβίνας.

Το 1917 ήταν ένα άσχημο έτος για του Ρώσους. Ο λαός είχε οδηγηθεί στην εξαθλίωση και είχαν ξεκινήσει διαμαρτυρίες που οδήγησαν αργότερα στην Ρωσική Επανάσταση, ο Τσάρος Νικόλαος Β’ παραιτήθηκε και η νέα κυβέρνηση ήθελε να συνεχιστεί ο πόλεμος κατά της Γερμανίας. Ο ρωσικός στρατός υπέστη πανωλεθρία στην Γαλικία, ενώ γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Ρίγα και ανάγκασαν τους Ρώσους να υποχωρήσουν. Αυτά ήταν και τα τελευταία σημαντικά γεγονότα στο Ανατολικό Μέτωπο.

* * *

Ο πόλεμος, βέβαια, εξαπλώθηκε και στα Βαλκάνια και την Ιταλική χερσόνησο. Όταν το 1914 οι Αυστριακοί επιτέθηκαν στους Σέρβους, σημείωσαν τρεισ επιτυχίες: στους ποταμούς Σάβο και Δρίνο και στην Κολουμπάρα και αναγκασαν τους Σέρβους εγκαταλείψουν στις 30 Νοέμβρη να εγκαταλείψουν το Βελιγράδι. Ωστόσο, οι Σέρβοι πέρασαν αμέσως στην αντεπίθεση, νίκησαν τους Αυστριακούς στο Ρούδνικ και ανακατέλαβαν το Βελιγράδι τον Δεκέμβρη του ίδου έτους. Παράλληλα, στις 2 Αυγούστου, η Τουρκία υπέγραψε κρυφή συνθήκη συμμαχίας με την  Γερμανία. Στις 30 Οκτωβρίου βομβάρδισε ρωσικά λιμάνια, ενώ την επόμενη κιόλας μέρα, η Ρωσία κύρηξε πόλεμο κατά της Τουρκίας. Στις 5 Νοεμβρίου, οι υπόλοιπες δυνάμεις της Αντάντ κύρηξαν πόλεμο κατά της Τουρκίας, ενώ ισχυρές αγγλικές δυνάμεις αποβιβάστικαν άμεσα στον Περσικό Κόπλο.

Στις 26 Απριλίου του 1915, η Ιταλία υπέγραψε συμφωνία με τη Γαλλία, την Αγγλία και τη Ρωσία. Στις 23 Μαΐου του ίδιου έτους, κήρυξε τον πόλεμο κατά της Αυστροουγγαρίας. Έπειτα, επιτέθηκαν τέσσερεις φορές κατά της Αυστρίας στο Ιζόντσο και παρά το γεγονός ότι κέρδισαν, δεν είχαν ιδιαίτερη επιτυχία οι νίκες αυτές. Η συμμετοχή της Τουρκίας στον πόλεμο δημιουργούσε προβλήματα στον εφοδιασμό της Ρωσίας από τους Άγγλους και τους Γάλλους. Έτσι λοιπόν, οι Άγγλοι επιχείρησαν να καταλάβουν τα Στενά και ύστερα από προσπάθειες που διήρκεσαν δέκα μήνες, οι Τούρκοι με την βοήθεια των Γερμανών κατάφεραν να κερδίσουν.

Το επόμενο έτος, η Ιταλία επιχείρησε μία ακόμη επίθεση στο Ιζόντσο με στόχο την παρεμπόδιση της μεταφοράς αυστριακών στρατευμάτων στο Βερντέν. Οι Αυστριακοί αντέδρασαν αμέσως με μια επίθεση στο Τρεντίνο. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, οι Ιταλοί κατάφεραν με την έκτη επίθεση στο Ιζόντσο να καταλάβουν την Γκόρτζια και στις 28 Αυγούστου κύρηξαν τον πόλεμο κατά της Γερμανίας. Εκείνη περίπου την περίοδο, οι Ρώσοι κατέλαβαν την Τραπεζούντα και την περιοχή της Αρμενίας.

Στις 28 Ιουνίου του 1917, η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ. Συγκέντρωσε ισχυρό στρατό και ενίσχυσε τις βρετανικές δυνάμεις στην Μακεδονία. Στις 30 Μαΐου του 1918 ο ελληνικός στρατός αντιμετώπισε με επιτυχία βουλγαρικά στρατεύματα στην Μάχη του Σκρα. Το ίδιο έτος, αγγλικά και γαλλικά στρατεύματα κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη. Τον Μάιο και τον Αύγουστο του 1917, ιταλικά στρατεύματα επιτέθηκαν δύο ακόμη φορές στο Ιζόντσο, χωρίς όμως σημαντικά εδαφικά κέρδη. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, αυστριακές δυνάμεις με την βοήθεια των Γερμανών επιτέθηκαν στην πεδιάδα της Βενετίας, αναγκάζοντας τους Ιταλούς να υποχωρήσουν. Τον Ιούνιο του επόμενου έτους, οι Ιταλοί κατάφεραν να αποκρούσουν τις επιθέσεις των Αυστριακών στο Τρεντίνο και στο Πιάβε και στις 29 Οκτωβρίου νίκησαν τους Αυστριακούς στο Βιτόριο Βένετο. Στο Μεσανατολικό Μέτωπο, στις 11 Μαρτίου του 1917 καταλήφθηκε η Βαγδάτη, ενώ στις 17 Νοεμβρίου τα Ιεροσόλυμα.

* * *

Ο πόλεμος, βέβαια, εξαπλώθηκε και στις αποικίες των μεγάλων ευρωπαΐκών χωρών. Το 1914, βρετανικές και γαλλικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στο Καμερούν, το οποίο άνηκε τότε στην Γερμανία, ενώ μέχρι το 1915 είχαν καταλάβει όλη την παράκτια περιοχή. Δυνάμεις της Αντάντ κατέλαβαν και τη Νέα Γουινέα, καθώς και τη Σαμόα. Τέλος, βρετανικά στρατεύματα επιτέθηκαν στην Γερμανική Ανατολική Αφρική χωρίς, όμως, επιτυχία.

Λήξη του Πολέμου

Στις 30 Οκτωβρίου του 1918 υπογράφτηκε η Συνθήκη του Μούδρου μεταξύ του Άγγλου ναυάρχου Κάλθορπ, πληρεξούσιου των Συμμάχων της Αντάντ και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτή η συνθήκη αποτέλεσε και το πρώτο βήμα για την λήξη του Μεγάλου Πολέμου. Στις 11 Νοεμβρίου υπογράφτηκε η ανακωχή της Κομπιέν. Η συνθηκολόγηση της Γερμανίας αποτέλεσε τη βάση για την υπογραφή μιας σειράς συνθηκών ειρήνης, που συντάχθηκαν από την Διεθνή Διάσκεψη Ειρήνης, η οποία συνήλθε στο Παρίσι τον Ιανουάριο του επόμενου έτους, δηλαδή το 1919.

Στις 28 Ιουνίου υπογράφτηκε η Συνθήκη των Βερσαλλιών μεταξύ των δυνάμεων της Αντάντ και της Γερμανίας. Σύμφωνα με αυτή, η Γερμανία έπρεπε να πληρώσει το ποσό των 226 δισεκατομμυρίων χρυσών μάρκων ως αποζημίωση για τις ζημιές που προκάλεσε κατά την διάρκεια του πολέμου, να μειώσει το στρατό της σε 100.000 άνδρες, το στόλο της σε δυναμικό 108.000 τόνων και να κάνει μεγάλες εδαφικές παραχωρήσεις. Ακόμη, έγιναν διάφοροι περιορισμοί σε θέματα διεθνούς εμπορίου, ενώ η Γερμανία υποχρεώθηκε να παραδώσει το 90% του εμπορικού στόλου της στους Συμμάχους.

Στις 10 Σεπτεμβρίου υπογράφτηκε η Συνθήκη του Σεν Ζερμέν. Σύμφωνα με αυτήν, η Αυστρία υποχρεώθηκε να παραχωρήσει εδάφη στην Πολωνία, στην Τσεχοσλοβακία και στην Ιταλία. Στις 27 Νοεμβρίου υπογράφτηκε η Συνθήκη του Νεϊγύ. Σύμφωνα με αυτήν, η Βουλγαρία έπρεπε να παραχωρήσει εδάφη στην Ελλάδα και την Γιουγκοσλαβία.

Στιε 4 Ιουνίου του επόμενου έτους υπογράφτηκε η Συνθήκη του Τριανόν. Σύμφωνα με αυτήν, η Ουγγαρία έπρεπε να παραχωρήσει περίπου το 75% των εδαφών της στη Ρουμανία, στη Γιουγκοσλαβία και στην Τσεχοσλοβακία. Τέλος, στις 10 Αυγούστου με την Συνθήκη των Σεβρών η Τουρκία περιορίστηκε στην Μικρά Ασία, ενώ η Συρία παραχωρήθηκε στην Γαλλία, η Αραβία, η Παλαιστίνη και η Κύπρος στην Αγγλία, τα Δωδεκάνησα και το Καστελόριζο στην Ιταλία και η Ανατολική Θράκη (εκτός της Κωνσταντινούπολης) και τα νησία Ίμβρος και Τένεδος, παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα.

Συνέπειες

Ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος έφερε την παρακμή στην Ευρώπη. Οι αμέτρητες υλικές καταστροφές επηρέασαν την παραγωγή και την οικονομία, τα μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη είναι χρεωμένα στις ΗΠΑ και έτσι άλλες χώρες, όπως η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ αναπτύσσονται με ταχύτατους ρυθμούς. Οι απώλειες του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου ξεπέρασαν τα 18 εκατομμύρια άτομα (στρατευμένοι και άμαχοι).

Παράλληλα, η σύκγρουση της Ρωσίας με την Γερμανία κατά την διάρκεια του πολέμου σε συνδυασμό με τις πολιτικές εξελίξεις εκείνης της περιόδου στην Ρωσία, οδήγησαν το 1917 στον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο που είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργί της ΕΣΣΔ. Απ΄την άλλη, η Συνθήκη των Βερσαλλιών, η οποία επέβαλε βαρύτατους όρους στην ηττημένη Γερμανία, αποτελεί ένα από τα κυριότερα αίτια της έναρξης του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, του μεγαλύτερου πολέμου που έγινε ποτέ σε ολόκληρη την ιστορία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s